مطمئن نیستم. از خیلی چیزا! همچنان :) اما...
وقتی مینویسم، و لحظهای که تموم میشه و خودکار رو میذارم روی میز، دیگه کسی که لحظه اول قلم برداشتم نیستم.
برای شادی نوشتم. دوست نازنینم..♡ و چقدر دلتنگشم.
کاش یه روزی فرصت بشه بخونه، فرصتی که بیاتِ نرسیدن نشده باشه! همین:)