آدم اگر به بیت شعــــری دل خــــوش نکند،
به لبخنــدی دلگــــرم نمانــــد،
به دســـتی که از مهــــر به سویش بلند میشود،
به بویی که با آن به آغوشــی مأنــــوس میشود،
شعلهی زیستنش را با چه امیــــدی روشن نگاه دارد؟
خالی از دلــــخوشیهای این چنین نشستهام و دیرگاهیست امیــــدهای دورم را میپایم! این انتظارها عاقبت یا به سر میآید یا جنــــونِ یک انتظار به پایان نرسیده، به سرم میآید..
چه میتوان کرد؟
☁️✍ ۲۷ دی ۱۴۰۲
پنهونش میکنم چون نمیخوام صدای طبل رسواییم باز تو گوشِ این شهر بپیچه...
پنهونش میکنم چون بلدم حریفِ دل خودم بشم ولی حریف شرمندگیش در مقابل شماتت شنیدن از آدمها نه!
پنهونش میکنم چون قلبم شده یه پوکهی سیمانی..
پنهونش میکنم چون هنوز زخم های روحم رو ندیده، چون هنوز مطمئن نیستم حضورش برای رنج های مداومم التیام میشه یا نه..
من درمورد هیچ چیزی راجع بهش مطمئن نیستم! من حتی از خودم هم مطمئن نیستم :)
کاش برگردم به همون دورهای که فقط توییتر و وبلاگ داشتم!
نه اینستا، نه تلگرام و نه هیج چیز حوصله سر برِ دیگهای :)
چقدر من ابعادِ مربوط به زن بودن با تمامِ جزئیاتش رو دوست دارم.
این ذوقِ لباسهای قشنگ پوشیدن رو،
به خودت رسیدن و پررنگ کردن ویژگیهای خاص زن بودن رو.
و چقدر اینها احساس خوبی به یک زن میده.
مثلا رنگساژ موهات، سشوار کشیدنشون و صورت آرایش شده، مویی که مرتب جمعاش کردی و مکمل های ویتامینی که میخوری، آهنگ های شادی که گوش میدی و باهاش حال خوب میگیری و دایره ارتباطات سالمی که با آدما داری و ورزشی که میکنی و کلا هر قدمی در راستای زیباتر شدن جسم و جانات :))
من هر چقدر فکر میکنم میبینم هیچ چیزی به زیبایی و اعجاب برانگیز بودن خلقت زن نیست.. البته چون درمورد خودمون نوشتم به آقایون اشاره نکردم.
اگرنه 'زن بودن' و 'مرد بودن' ، اگر هر دو به غایت برسن و با ویژگیهای اخلاقی عجین شن، هر دو زیبا هستن. واقعا زیبا!
عزیزم!
چقدر در انتظارم که اینطور صدا بزنم و از میونِ جمعی، تو رو برگردونی!
فقط تو رو برگردونی و برگردی درست به سمتی که من هستم.
عزیــــزم...؟
خواب دیدم زلفِ معشوقی به دست آورده ام
هر که را گفتم، 'پریشانی' مرا تعبیر کرد... :))
|• سعیدا
خب من ۷ روز دیگه امتحان دارم و دو روزه دارم مثل چی درس میخونم و این که آیا به دوره کردن برسم یا نه بازم یه مقولهی نسبیه!
چقدر پزشکی برای آدم های خرخون و با پشتکار میتونه شیرین باشه. هر چند قراره با این افزایش ظرفیت تا ۱۳ هزار نفر ورودی گند بزنن توش :) و البته تا زمانی که سیستم خرابه، هرچقدر ورودی رو زیاد کنن درست نمیشه. باید پروسه و خروجی رو دریابن. این رو هم بگم که من با افزایش ظرفیت مخالف نیستم به شرط توزیع درست و متناسب با نیاز. چون واقعا پزشک متخصص تو بعضی رشته ها کمه و بیمار برای گرفتن نوبت برای ویزیت استهلاک زیادی رو تحمل میکنه.
البته که همین سیستم درمانی که رکن اصلیش پزشکه ولی به شدت ضد پزشکه، برای بیمارها تا الان خوب اومده. این رو از کسایی که تو کانادا ۶ ساعت تو نوبت ویزیت پزشک عمومی انتظار میکشن و برای تصویربرداری هایی مثل MRI و CT-Scan چند هزار دلار خرج میکنن و فغان از دلشون بلند میشه بپرسید! سیستم ضد پزشک که از قاضی و پرستار دلشون میخواد انتقام ناکامیهاشون رو از پزشک بگیرن تا مردم و همراه های بیمارا و بیمارها که فکر میکنن پزشک دشمن اصلیشونه. خبر از خودکشی ها و abuse شدن ها و فشار کاری و شیفت های سنگین و روی اوردن به مواد تو این قشر فلاکت زدهی از همه جا کشیدهی به ظاهر خوشِ پزشک ندارن. البته شرایط معمولی و خوب تو رفتار هم به چشم میخوره و همهی پزشک ها اینطور نیستن و نمیشن. ولی اپیزودهایی از فلاکت و سختی رو هر پزشکی متناسب با رشته تخصصی و روحیاتش تحمل میکنه و یا خواهد کرد. ولی اینطوری که دارن با سیستم سلامت کار میکنن به زودی سونامی فلاکت توش رقم میخوره و هرکسی که توش قربانی بشه، باقی حلقه های مرتبط با خودش رو هم نابود میکنه. نه از سر خودخواهی، از سر ناچار!
تو این سیستمی که میخوان بسازن دو جور پزشک دووم میاره: یا پزشک شارلاتان، یا پزشک واقعا با سواد.
که اصولا اولی ها غالب میشن و نتیجه شارلاتان های بیسواد یا کم سواد میشه خالی کردن جیب مردن و کمرنگ شدن جنبه اخلاقی تو پزشکی در مواجهه با بیمار و کاهش خدمات درمانی. پزشک های باسواد متعهد هم با درامد های متوسط تا رو به پایین جامعه، آسوده از وجدانشون به طبابت و التیام درد مردم روی میارن که همچنان برای این پزشک ها صف طولانی انتظار به چشم خواهد خورد!
بگذریم.. خوشا خرخونی کردن! :))
ای سرو که بی سایه چنین سر به هوایی
در پای تو هرگز نرسیدم به نوایی...!
خوارم چه پسندی که به هرحال عزیزی
دردم چه فرستی که به هر درد دوایی
•°•°•
با چشمِ تو از هر دو جهان گوشه گرفتیم
مائیم و تو اِی جان که جِگر گوشه مایی
هرچند جدایی است به کابین مه و مهر
لیکن مهِ من حیفِ تو کز مهر جدایی!
|• جناب شهریار❤
پی نوشت: این عکس رو هم بعد از جلسه دفاع یکی از دوستان گرفتم :) همون موقع توییتش کردم و نوشتم: بالاخره منم با مانتوی سفید و یه دسته گل رز عکس گرفتم!
منظورم از بالاخره، بالاخره تکرار شدنش بود😁😂
به نظرم از انگشت اتهام گرفتن به سمت احساسات زنی نسبت به مردی، واقعا خودداری کنید :)
اون فرد نه هیزه، نه هرزه، نه دلش پارکینگه و نه هیچ برچسب دیگهای که از سطحی بودن تفکرات برمیاد.
یه انسانه با فطرتی که خدا تو وجودش گذاشته. بخصوص که به قول استیو هاروی ساعت بیولوژیکی زن ها تو سن ما فعال میشه و این رفتارها تا حد زیادی از اون منشا میگیره.
یعنی زنی که شرایط stable و متعادلی داره و میل داره که فردی رو به عنوان همراه کنار خودش داشته باشه و بچهدار شه و خانواده تشکیل بده.
این رفتار وقتی بده که با وضعیت مولتی پارتنری و روابط جنسی افسارگسیخته و احساسات پلشت درگیر شه.
نه وقتی که تو در حال موازنهی منطق و احساست نسبت به وقت گذروندن ساده با کسی هستی که در محدوده ادب و اطمینان صرف نظر از نتیجهی آشنایی بهت پیشنهاد دیدار تو یه محیط عمومی و با انرژی خوب میده. همین!
هنوز نمیدونم این پیچوندن ها از مشغله زیاد داشتنه؟ از تنبل بودنه؟ یا از حوصله نداشتن؟
ولی واقعیت صد در صدش رو بخواید از مشغله زیاد داشتنه.. مطمئنا من اگه امتحان جراحی نداشتم میرفتم. الان هم نمیدونم وقتی تا الان سه بار بهم گفته و گفتم نه آیا واقعا باز هم میگه؟
اممم.. البته سرگردانی بین امیال مختلف هم کم تو این نوع پاسخگویی تاثیرگذار نیست! مثلا واقعا از دیدنش خوشم میاد ولی احساس اطمینانی نسبت به حس خودم ندارم. چرا؟ چون خ. نامی که اصلا از وجودِ من خبر نداره ذهنم رو درگیر کرده. حالا همون خ. ممکنه دو کلام باهاش هم صحبت شم کلا نظرم رو ۱۸۰ درجه تغییر بده و ازش منصرف شم ولی یه حس عجیبی بهش دارم. شاید ترحم، شاید همدردی! اینقدر هم تو لاک خودش فرو رفته که هیچ روزنهای برای ارتباط گرفتن با هیچکس باقی نگذاشته :)
البته که اسم این احساس رو علاقه نمیشه گذاشت. کنجکاوی و میل به آشنایی، بیشتر بهش میاد تا هر چیزِ دیگه! چون همونطور که آمار من دستتون هست استاد گرایشات ناگهانی و ایضاً قطع ناگهانیتر شون هستم!
فکر کنم یه دوره تزکیه نفس باید شرکت کنم! خیلی ذهن و روحم آلوده شده😁 از طرفی باید برم پیش تراپیستم خانم ه.
جوری احساسات و منطقم رو بالانس میکنه و کورسوهای ذهنیم رو روشن که بعد از هر جلسه صحبت کردن باهاش، بهترین و با کیفیت ترین و درست ترین و عقلانیترین تصمیمات رو میگیرم.