
جایی خوندم نوشته بود:
"پختگی و بلوغ، اغلب از یک جدا شدن شروع میشود. جدا شدن از احساس امنیت، جدا شدن از حس قدرت، جدا شدن از یک وابستگی، جدا شدن از هرچیزی که فکر میکنیم بدون آن هیچ خواهیم شد! پختگی دقیقاً از همینجا شروع میشود."
این البته به نظر من لحظهی شروع پختگی به نظر میاد. چیزی که پختگی واقعی رو رقم میزنه، عیار رفتار و صبوری کردن ما بعد از جدایی از هر نعمتی هست که اون رو برای خودمون نقطه امن میدونیم. جدا شدن از سلامتی، خانواده، شغل، عشق و ... نظر شما چیه؟ :)